Sunday, October 9, 2011

VACANTIE PAKE EN BEPPE 2011

Reisverslag door Sjolle Wieringa.

De voorbereidingen voor de reis van 5 oktober tot 17 november 2011 zijn achter de rug. We zijn er klaar voor. Met de trein die ons rechtstreeks naar Schiphol zal brengen vertrekt om 12.05 uur van station Leeuwarden en om 16.55 uur brengt vlucht KL 621 ons naar Atlanta. Daar overnachten we en de volgende dag vliegen we om 10.00 uur verder naar St. Thomas waar Reina en Kim ons zullen opwachten.

We worden op uitgezwaaid door de buren en Renny brengt ons, met Merel, Robin en Roos naar het station. We zijn royaal op tijd en we praten nog wat in de coupee. Merel vindt het maar niks en is bang dat de trein plotseling vertrekt. Robin doet stoer en wil best wel een stukje meereizen. Om 15.38 uur komt de trein op Schiphol aan en we staan direct in de hal van het vliegveld. Perfect. Bij de KLM balie kunnen we direct inboeken en kunnen door de douane.
De reis maakt hongerig en we halen eerst maar een lekker broodje met een kop cappuccino.
Bij de security weer een tegenvaller. Er zit een flesje met vloeistof in het familie cadeau pakket en Janny had een heerlijke bodylotion, werd ook verwijderd en verdween in een grote afvalbak.

De vlucht verloopt voorspoedig. Boven Groenland breekt de bewolking en we zien een hagelwit Groenland met gletsjers en aan de kust grote ijsbergen. We moeten in verband met slecht weer iets verder vliegen maar daarna hebben we de wind mee en landen om 20.00 uur, 20 minuten vroeger dan gepland op Wm B Hartsfield airport bij Atlanta.
Weer een lange weg door de douane, maar veel vriendelijker dan in Miami. De security is streng. Het wordt weer een complete striptease. Schoenen uit, riem af alles uit de zakken, handbagage wordt weer helemaal gecheckt. Een beetje dom, want je komt toch net uit het vliegtuig? Of zie ik dat verkeerd?
Met een treintje rijden we naar de bagagehal waar we de koffers konden oppakken. Inmiddels zijn we wel 2 uur verder!
Buiten staat een shuttlebus van het Quality Comfort hotel op ons te wachten. We overnachten in room 521. Een grote kamer met twee immens grote bedden, we hebben dus de ruimte. Douchen en dan lekker slapen. Het is in Nederland dan al 05.00 uur in de morgen en onze ogen staan ons achter in het hoofd.

Donderdag 6 oktober 2011.
Om 06.30 uur worden we gewekt. Na het ontbijt met plastic bordjes en bestek (sutterig) met de bus naar het vliegveld. Het inchecken gaat vlot en we komen nog aan de praat met een stel Duitsers die naar een bruiloft op weg zijn. Ze vonden dat Janny er maar sjiek uitzag tijdens de reis. Lief compliment.

Om klokslag 10.00 uur vertrekt vlucht DL 571 naar St. Thomas. We zitten nu eens niet naast elkaar maar achter elkaar. Weer eens wat anders. Mijn stoelgenoten is een jong stel uit Birmingham (Alabama) die op vakantie gingen op St. Thomas. Ze vonden zes weken naar St. John wel erg “ expensive”, nou dat valt wel wat mee zei ik eigenwijs en werd meteen een paar stappen hoger ingeschaald.

Het vliegtuig kwam 28 minuten eerder aan dan gepland, dat Reina en Kim waren er nog niet. Bij het wachten op de koffers kwamen ze er aan. Kim iets verlegen achter Reina, maar na een paar grapjes was het ijs gebroken en had ze weer het hoogste woord.
Reina haalde ons op in een grote oranje Toyota truck, wat een bak van een ding, maar alle bagage en passagiers konden er moeiteloos in.
Na een paar minuutjes was het net of waren we nooit weggeweest. Veel nieuwtjes waren er ook niet want via Skype houden we elkaar goed op de hoogte van het wel en wee van de familie.

Eerst nog boodschappen doen op St. Thomas bij een megamarkt “Kmart”. De winkel stond al helemaal in het teken van Halloween en in een hoek stonden honderden plastic kerstbomen.

Met de ferry naar St. John. Er is hier het een en ander veranderd sinds we hier eerder waren. De autoferry komt op een andere plek aan en er zijn rotondes gekomen maar voor de rest zien we niet veel verschillen.
Het is een lange rit langs een bochtige weg naar de cottage “Horizons”, helemaal op het andere eind van St. John. Maar wat een mooi plekje en wat een leuk huis! Tegen de berghelling gelegen met zicht over de Johns Folly Bay. In de verte ligt Tortola (BVI). Geweldig. We werden verwelkomd door de katten Streepje en Kalki, de scheepskatten die zich op het land ook wel thuis voelen.
Na een uurtje kwam Bas thuis in de zwarte Suzuki. Hij had een drukke warme dag achter de rug. We hebben een koel biertje genomen op het terras met zicht over de oceaan.
Bas was blij met zijn NOOK, een E-book waar je tientallen boeken in kunt opslaan. Dat kon wel eens de toekomst zijn want het viel onderweg wel op dat veel mensen hun boeken lazen van een E-book of een i-Pad.

Vrijdag 7 oktober 2011
Vrijdag was het weer vroeg dag. Reina heeft een klus en moet op tijd weg. Bas brengt Kim naar school. Ze mag haar nieuwe broekje aan. Het is dress-up day en dan hoeft het schooluniform niet aan. Aan de ontbijttafel wordt nog een les doorgenomen want vandaag is er weer een test.
Janny en ik doen het kalm aan. Even wennen aan de temperatuur en de jetlag verwerken. De koffers worden uitgepakt en we doen in het huis wat klusjes. We verkennen de omgeving. De eigenaar van dit huis heeft nog een cottage “captains cabin”. Ook prachtig gelegen. Timmerlieden maken er een nieuw dek.
Er wordt gewassen en de was opgehangen. Onwetend als we zijn, wij dachten dat de katten meer buiten kwamen, lieten we de buitendeur openstaan. De poezen scharrelden om ons heen tot er een driftige teckel voorbij komt die de katten de bosjes in jaagt. Weg poezen.
Toen Reina ’s middags met Kim van haar werk terugkwam was ze “not amused” toen ze hoorde dat de katten op stap waren. Gelukkig kwam Kalki ’s avonds al weer opdagen maar Streep liet zich niet zien. Nou dat was een mooie binnenkomer. Iedereen gestrest waar de poezen nu uithangen. Alarmfase A werd afgekondigd en een zoektocht georganiseerd in de bushbush voor het huis. Geen resultaat.
Na een maaltijd van lekkere tortilla’s met een glas wijn was ieder moe en lagen we op tijd op bed.

Zaterdag 8 oktober
Vandaag gaan we met Reina mee naar haar werk. Ze moet deuren lakken, Maar daar zijn shutters in gemonteerd, die moesten er eerst uit. Nu moet er geschuurd worden want de deuren moeten voor een bepaalde datum klaar.
We rijden naar een prachtige woning aan Klein Baai en installeren ons op het strand. Reina heeft pech. De apparatuur die de baas heeft gebracht is niet compleet en na wat nijdige telefoontjes gaan we naar Cruz Bay en eten de frustraties weg met een lekker broodje. We gaan maar niet naar een strand maar gaan boodschappen doen voor het weekend. Op school gaat Kim trakteren op cakejes en die gaan we morgen bakken. Er komt glazuur overheen en leuke figuurtjes.
Thuisgekomen doen we een lange zoektocht naar Streep. We lopen langs het pad helemaal naar het strandje van Follys Bay, praten daar met een oude dame die daar al bijna haar hele leven woont. Wat een rustig leven. Via de hoofdweg lopen we terug. Geen Streep.
’s Nachts horen we een geweldige kattenruzie, Reina en Bas zitten rechtop in bed als ze opeens "mauwmauw" of "mama" op zijn kats horen Dat is Streep!!En Ja hoor nadat Reina een zwarte zwerfkat heeft weggejaagt komt Streepie tevoorschijn, in de morgen ligt hij helemaal afgepeigerd op de balustrade. Wij blij.

Wednesday, September 14, 2011

PICASA

Omdat ik het best moeilijk vind om te schrijven over dagelijkse dingetjes heb ik Picasa geopend hier kunnen we jullie met foto's toch een beetje op de hoogte te houden van dingen die wij hier beleven..

Monday, December 27, 2010

TERUG NAAR DE BOVENWINDSE EILANDEN

6 december 2010

Al een paar dagen lijkt het erop dat er deze week oostelijke winden komen. Dus wordt het tijd voor ons om te vertrekken in dit kleine “weather window”. De hele dag zijn we bezig het schip vaarklaar te maken voor de overtocht.

Deze week ben ik steeds op zoek naar oude kaas wat nergens op het eiland te krijgen is, maar gelukkig de dag voor we vertrekken ligt het weer in de schappen en haal ik meteen maar drie grote, oude kazen uit Holland, want de cheddar op de noordelijke eilanden is echt niet te eten. Verder wordt er natuurlijk ook proviand voor onderweg ingeslagen en wat Nederlandse lekkernijen. s' Middags maken we de boot zeilklaar en om 17:00 uur varen we nog even naar Habitat om Karin en Roger dag te zeggen. Ze nodigen ons uit om te blijven eten en daarna nemen we afscheid en hopen elkaar volgend jaar weer te zien.

Nog geprobeerd mijn jarige broertje te bellen maar dat lukt jammer genoeg niet.

7 december 2010

Al vroeg zijn we uit de kooi om eerst nog diesel te tanken voor we vertrekken.

Voordat we losgooien komt de bemanning van de “Zwerver” nog even langs om afscheid te nemen. We zien ze voorlopig niet weer. Hun volgende trip gaat naar Cuba.

Als we goed en wel bij de pomp liggen en de slang aan willen pakken, zegt de pompbediende opeens: “Ooh, we hebben geen diesel vandaag. De tankwagen is niet gekomen!” Nou moe!

Dan maar zonder extra diesel. We willen nu eindelijk wel vertrekken.

We varen de haven uit. Hijsen de zeilen en varen eerst om de westpunt van Bonaire, daarna hebben we goede oostenwind en de zeeën zijn gelukkig vrij vlak.

Kim heb ik een drankje gegeven zodat die niet de hele reis ziek zal zijn wat soms gebeurt als we scherp aan de wind in varen.

s' Nachts worden we door een sterke stroming weggezet. We varen niet erg snel doordat er weinig wind is en varen richting de Mona passage.


8 december 2010

Vandaag liggen we weer een stuk beter op koers maar we zijn wel constant de koers aan het bijstellen om zo hoog mogelijk te kunnen blijven varen. Er staat nu gelukkig een uitstekende wind.

s' Nachts hebben we weer weinig wind en zetten de motor bij. Op deze manier drijven we niet te veel uit de koers.


9/10 december 2010

Vandaag ruimt de wind langzaam in zuidelijke richting. Voor de zekerheid houden we iets oostelijker aan dan de ideale koers. Dit voor het geval de wind weer gaat krimpen.

We knetteren de hele dag door s' nachts komen we langs St. Croix en als ik wakker word varen we al bijna de haven van Charlotte Amalie op St. Thomas binnen.

Om 10:00 uur gooien we het anker in de baai en hebben er dan een reis van 481 mijl achter de rug.

Deze tocht viel me 100 procent mee. Ik keek er een wel een beetje tegenop. Je vaart scherp aan de wind en dan kun je weinig met een kind doen op zo’n scheef hangende boot. De zeilen worden opgedoekt en de dingy te water gelaten om naar de kant te gaan en in te klaren. Gelukkig deze keer geen problemen, natuurlijk wel heel vriendelijk blijven en beleeft ja knikken als ze iets vragen.

Als we ingeklaard zijn gaan we met Kim even naar de Mc Donalds, niet om het eten maar voor de speeltuin. Kim vind dit prachtig en wij vinden dat ze het wel heeft verdiend na drie dagen stuiteren op de boot.


12 december 2010

Kim en ik willen even benen strekken in de stad. Als we aankomen horen we een gezellig muziekje over de baai galmen. Er speelt een bandje 'de beachbums' bij Legs.

We gaan eerst een eindje wandelen en daarna halen we een drankje op het terrasje bij de band. Er worden liedjes voor Kim gezongen. Ze durft dit keer niet te dansen. Veel bekenden komen even gezellig met ons kletsen en Kim helpt de bartender de drankjes weg te brengen.


13 december 2010

Na het tanken zeilen we(dit keer zonder onze GPS die alleen streepjes op het scherm heeft???) richting St. John. Via Fancis Bay and Round Bay eindigen we uiteindelijk in Coral Bay waar het echte leven weer gaat beginnen.


CARIBISCHE SWING PIETEN

En eindelijk is het dan zo ver! Vandaag komt Sinterklaas aan.

Ik ga eerst op pad om wat boodschappen en de eerste cadeautjes te kopen. Het regent verschrikkelijk hard en ik kom kletsnat weer terug op de boot maar wel met zes lekkere Nederlandse lekkerbekjes!

Om half twee gaan we naar de kade om Sinterklaas te verwelkomen. Wat!! Er is geen kop te bekennen. We vragen bij het douanekantoor waar Sinterklaas blijft. Daar vertellen ze dat Sinterklaas vanwege de overvloedige regen niet per boot aankomt maar dat hij vanmiddag om 3 uur naar de sporthal komt.

Dus gaan we maar op weg naar de sporthal, die ligt dicht bij de Marina en leggen we de dingy daar aan. Het is daar een drukte van jewelste. Allemaal kindertjes lopen zenuwachtig door de zaal. Er is van alles en nog wat georganiseerd. Er zijn spelletjes voor de kinderen waar ze cadeautjes of een zakje snoep mee kunnen winnen en andere kinderen staan te dansen op de muziek.

Opeens is daar luide Caribische muziek en allemaal Pieten komen swingend in een lange rij de zaal binnen. Achter hun aan loopt een hele statige Sinterklaas.

Het is één groot feest. Kinderen zingen en doen dansjes voor Sinterklaas en de Pieten doen een dansje voor de kinderen. Dan zijn er nog kinderen van een school die rijmpjes opzeggen. Omdat het in het Papiaments is verstaan we er niets van en gaan we na een tijdje maar terug naar de boot.

s Avonds worden de flippers onder een half openstaand luik gezet en uit volle borst zingt Kim wel vier Sinterklaas liedjes. Ze zal wel denken, hoe meer liedjes hoe meer cadeautjes. Een paar liedjes worden veranderd van “en rij dan niet stilletjes ons huisje voorbij” naar “en vaar dan niet stilletjes ons bootje voorbij”. De hele week staat in het thema Sinterklaas zowel de schoollessen als op de boot.

Bas gaat naar de tandarts. Hij heeft al maanden last van zijn kiezen die volgens hem niet meer goed op elkaar sluiten en pijn doen. Bij de tandarts ontdekken ze dat Bas een ontsteking in zijn verstandskies heeft en die wordt getrokken. De volgende dag nog even terug voor twee vullingen en klaar is hij weer.

Maandag gaan Kim en ik even naar de speeltuin en daar ontmoeten we de Sint. Het is hier zeker de gewoonte dat de kinderen de Sint vaak zien. In de week dat hij er is zie je hem constant rondrijden in een rode jeep met vijf Pieten achterin die pepernoten gooien en liedjes zingen in het Papiaments.

Terwijl Kim en ik in de speeltuin spelen, gaat Bas de voetbalwedstrijd tussen Barcelona en Madrid in Lee’s Place zien.

Aan het eind van de week houdt het eindelijk op met regenen en kan Bas beginnen met de klus aan de boten van Habitat. Roger komt hem al vroeg ophalen. Hij draait zijn boot met de kont naar onze boot en Bas kan zo van ons platvorm met al zijn gereedschap op de duikersboot stappen, best handig.


Na twee dagen is die klus weer geklaard en worden we uitgenodigd om bij de baas Jack te komen te BBQ-en. Hij is een Amerikaan en die weten echt wel hoe het vlees lekker klaargemaakt moet worden. We komen dan ook rond als een tonnetje terug op de boot. Terwijl wij zitten te smullen is Kim met Harley, de kleinzoon van Jack aan het spelen.



Sinterklaasdag komt Wiro vragen of we meegaan naar de ezels. Er is hier een ezelopvang die zieke zwakke en achtergelaten ezels vangt en verzorgd.

We moeten door diepe modderpoelen om er te komen en soms denken we dat we dat niet gaan halen en blijven steken in de prut.

Kim vindt de ezels wel leuk maar ook wel een beetje groot. Vroeger pakte ze ze zo bij de snuit. Dat is nu een beetje over.

Ze mag een knuffel van me uitzoeken waarvan de opbrengst voor het goede doel (de ezels) is. Dat word natuurlijk een knuffel ezel.

Gelukkig halen we het de terugweg ook en tegen de avond zijn we terug op de boot waar Bas alles klaar heeft gezet voor Sinterklaas avond.

Als het donker wordt zitten Kim en ik bij de tafel rustig naar een filmpje te kijken dan wordt er opeens op de boot gebonsd, pepernoten vliegen ons om de oren. Kim is zeer onder de indruk en zit met grote ogen op de bank naar de rondvliegende pepernoten te kijken.

Als we even buiten gaan kijken of Piet misschien nog in de buurt is, zien we een grote zak cadeautjes staan. Yeah!!!

Kim is helemaal in haar nopjes en na het uitpakken zit ze nog even lekker te spelen, daar was alle tijd voor. Het uitpakken is met zijn drietjes best snel afgelopen.



Wednesday, December 15, 2010

Regen in 'Nederlandse' gemeente Bonaire


Donderdag 18 november 2010

Bas wil vandaag gaan duiken. Hij belt Wiro via de VHF en ze spreken om 10 uur af bij ons aan boord. Ester wil vandaag ook mee en vrienden van hun zullen op dochtertje Jasmijn passen. Ze varen naar de kant. Wiro, Bas en Ester zoeken de vrienden maar kunnen ze niet vinden! Ze komen terug naar de Kim. Ester gaat terug naar hun schip “De Zwerver” en Wiro en Bas besluiten om dan maar een duikje achter onze boot te maken. Kim vindt het erg grappig te zien hoe papa achter de boot onder water verdwijnt. Als kim en ik met het schoolwerk bezig zijn horen we na ongeveer 45 minuten opeens allemaal gebubbel tegen de romp. De mannen zijn weer terug en hebben een leuke duik gehad, waarbij ze een lionfish, schildpadden en erg tamme papagaaivissen hebben gezien.

Na het eten zal Bas de ramen en deuren bij Leo gaan opmeten om er traliehekken voor te gaan maken. Jammer genoeg komt het niet zo ver want om 13:00 uur begint het vanuit het zuidenwesten flink te waaien en binnen no time liggen we achter de mooring met de kont naar de kant flink te stuiteren. Bij de boot naast ons knapt een van de mooringlijnen tot onze grote verbazing blijven ze er gewoon liggen en ze liggen nog wel aan een binnenmooring. Ze moeten het zelf maar weten. De Victory is net binnengekomen als de wind zo aanhaalt. Bij hun knapt ook een mooringlijn en we zien Jan Bart in het water tussen de hoge golven zijn lijntje repareren. Lekkere binnenkomst! De bemanning van de “Rebel”, waar we vandaag een borrel zouden drinken, belt en ze begrijpen dat we dus met dit weer liever niet van de boot willen. Ze liggen iets noordelijker dan ons en naast hun boot heeft een lokale mooring het begeven en een mooi zeilbootje ligt nu op de kant te rossen en wordt er zo niet mooier op. Vier uren later ruimt de wind langzaam naar het noorden en wordt het eindelijk weer een beetje rustig op de ankerplaats. We drinken er een biertje op en blijven vanavond maar even op de boot.

Zondag 21 november 2010

Bas is al een paar dagen bezig om traliehekken te bouwen voor Roger en Leo. De stalen hekken worden voor de deuren en ramen van het huis geïnstalleerd. Op Bonaire wordt geregeld ingebroken en het is dus verstandig om je huis goed te beveiligen. Leo wil graag dat Bas ze plaatst. Dus is hij de hele middag op pad. Kim en ik ruimen de boot op, doen de was en plonsen daarna in het water. Om half 6 horen we een dingy aankomen. Het zijn Jan Bart en Monique: “hebben jullie tijd?” Tuurlijk! Gezellig! Zodra ze aan boord zijn laat Kim trots al haar schoolwerkjes zien. Jan Bart en Monique staan flink te beren hoe mooi het wel is. Wel erg fijn, want er zijn geen pake's beppe's, ooms of tantes in de buurt die het kunnen doen. Dan roept Bas op de walki talki dat hij klaar is. Jan Bart biedt aan hem op te halen en hij geniet onderweg van Kim die helemaal aan de dingy gewend is en dikke lol heeft als ie over 'kleine' golfjes racet. Als Kim en de mannen terug aan boord zijn openen we een flesje wijn, en nog één en nog één. Het is weer erg gezellig en het wordt weer erg laat!

De rest van de week moeten we het rustig aan doen. Bas kan niet aan het werk want het regent elke dag dat het spoelt. Sinds Bonaire een gemeente van Nederland is geworden is het weer ook echt Nederlands geworden. Veel regen en grijze luchten en daar wordt natuurlijk flink over geklaagd.

Wel kan Bas wat kleine klusjes doen voor Herman en Rian op het zeilschip de “Lyra”. Er zijn wat dingen stuk die Bas repareert. Herman en Rian zijn echt leuke reizen aan het maken. Daarbij vergeleken zijn de Cariben saai. Ze zijn al in Groenland geweest en gaan straks vanuit Sint Maarten naar Brazilië zeilen om van daaruit naar het zuiden te varen en de 60ste breedtegraad te kruisen. Antarctica. Brrrr.


We doen nog een avondduik met Jan Bart, Fenneke, Bas en ik. Gelukkig wil Monique even op Kim passen. Ik ben met de duik net een Jojo. Ik heb een nieuw jack en moet er even aan wennen. We hebben natuurlijk de laatste 5 jaar niet veel gedoken. Zodra we onderwater zijn zweven er twee joekels van tarpons om ons heen ze komen echt dicht bij Jan Bart heeft zelfs een bij de staart gepakt. In het begin vindt je dit leuk om eens mee te maken maar op het eind van de duik wil je ook wel eens gewoon op een visje schijnen zonder dat daar meteen een tarpon voor zweeft. Op het rif zien we een Caribische inktvis aan het werk. Hij probeert met zijn netje tussen zijn tentakels visjes te vangen. zodra hij in de schijnwerpers komt en zeker in het licht van het nieuwe lichtbaken van Bas, probeert hij door een heel dun spleetje weg te kruipen. Tot onze grote verbazing lukt dit ook nog. Wurm, wurm en ploep, weg is hij. Na een uur zijn we weer boven. Een leuke duik, dat was lang geleden!

Aan het eind van de week verkassen we de boot om weer eens te kunnen internetten. De Victory, de Rebel en nog wat boten zijn vertrokken en dus er is weer voldoende plaats aan de moorings.



Friday, November 26, 2010

Rollebollen bij Bonaire

woensdag 2-11-2010

We liggen nog steeds in het Spaanse Water in afwachting van een gunstige wind. Het hoost, het water valt met bakken uit de lucht. En nu héél snel de dingy leegscheppen. De slippers drijven er al bijna uit!!! Kim en Bas regelen dit even en zijn allebei drijfnat van het keetlellen met het water. Kalki is weer zo min als pudding, de koorts is weer terug en ze wil niet eten. Ik maak van de kattenbrokjes een papje en probeer haar te voeren. De klodders hangen tot aan het plafond. Bas doet een klus voor een zeiler, terwijl Kim en ik school doen. Nadat Bas het gerepareerde onderdeel naar de werf heeft gebracht, klaart hij bij de Customs weer in. Door de invloeden van de hurricane waait de wind uit het westen en kunnen we niet aan de mooring bij Kralendijk liggen. We gaan echt niet met de boot liggen rollebollen voor Bonaire. Het blijft de rest van de dag miezeren.

donderdag 3-11-2010

En na al die regen komen de mosquito's. Zodra het een beetje waait gaat het wel maar als de wind gaat liggen komen ze met hele hordes op de boot, onze windscoop wordt dan een muggenscoop... Je wordt helemaal gek van die beesten en ze zijn ook nog gevaarlijk. Je kunt van hun prikken goed ziek van worden. Ze zijn de dragers van de knokkelkoorts of denque fever, waar je hoge koorts, uitslag en in de ergste gevallen inwendige bloedingen van kan krijgen. Nou lekker dan.


vrijdag 5-11-2010

We moeten boodschappen doen! Als je dan geen auto hebt, kun je hier de shuttle bus nemen. Deze busjes worden door de supermarkt ingezet zodat de mensen die op hun boten in het Spaanse Water wonen bij hun de boodschappen kunnen doen. Om 10 uur is het dingydock helemaal afgeladen. Er zitten maar twee kikkers aan iedere kant van het dock en daar hangen wel 20 dingies met kettingen en kabels aan vast. Dringen geblazen. Om 10 uur vertrekt de bus naar supermarkt “Het Suikertuintje”. Het is ongeveer een kwartier rijden en dan krijg je daar een uur om je boodschappen te doen. Op de terugweg is het proppen geblazen want dan moeten al de mensen met hun boodschappen de volle bus in. Terug op de boot eten we lekker een soepje want we eten tegenwoordig tussen de middag warm en dat bevalt prima. Kim eet veel beter en we gaan niet met zo'n volle maag op bed. Na het eten komt Mathilde van de 'Lonely Planet' even langs om naar Kalki te kijken die nog steeds koorts heeft. Mathilde is dierenarts en ik had haar even wat dingen gevraagd, maar ze wou toch zelf even kijken. Om dat Kalki niet op de antibiotica reageert kunnen het veel dingen zijn. Ze kan er niet veel van zeggen. Wel raadt ze aan om vloeibaar voedsel te halen dat vinden katten lekker en ze eten het gemakkelijk (ha, nergens te vinden op zo'n eiland..) Dan maar gewoon doorgaan met dwangvoeren en afwachten.. Half 6 gaan we naar happy hour bij Norman's Place in de vissershaven en het is weer beregezellig..

zaterdag 6-11-2010

Vanmorgen zijn we uitgenodigd op de 'True Blue' van Ton en Dominique voor een bakje koffie en tompoezen, mjammie. Kim mag de twee honden voeren en is helemaal in haar nopjes totdat ze vergeet dat je een hondje van de platte hand moet voeren. Een zachte hap in de vingers, dat is wel even schrikken. Dominique laat de boot even zien. Een 56' kits die ze in Engeland hebben gekocht. Ze heeft er op St. Maarten anderhalf jaar aan gewerkt. Het is echt mooi geworden. Oude houten wanden zijn nu glanzend wit geverfd. De robuuste donkere houten deuren zijn vervangen door plexiglas schuifdeuren, alles is mooi opgeschoond het ziet er echt super uit. Terug op de boot gaat Bas bezig met Kim haar schoolkast. Nu we met school zijn begonnen is het handig om een kast te hebben waar Kim zelf haar spullen in kan bewaren. Ondertussen kook ik spaghetti en speelt Kim met haar knikkerbaan. Dan begint het weer te hozen en kunnen de tanks weer worden gevuld. Het goede nieuws van deze dag is dat Kalki zich beter voelt. Ze eet weer wat maar is nog erg benauwd.

Zondag 7-11-2010

Deze nacht is het heerlijk koel en we slapen als rozen tot we opeens door een harde bons wakker worden. Tot Bas zijn grote verbazing ziet hij door ons luik een extra mast op ons schip? Huh? Binnen 2 seconden staan we beiden op dek in de stromende regen. Er ligt een zeilboot tegen de onze. Het anker van die boot is gaan krabben en het waaide helemaal niet eens hard. Het meneertje van de andere boot heeft geen haast om wakker te worden na 10 minuten hameren op zijn boot komt ie eindelijk naar buiten en denkt dat wij tegen zijn boot zijn aangebotst. Nee dus! We leggen dit uit en dan vraagt hij ons of we misschien stootwillen hebben. Ondertussen heeft Bas dit meneertje wel geschoten en zegt: 'Nee die hebben WIJ niet nodig'. Dan spoed hij naar binnen en haalt 5 stootwillen tevoorschijn! Het lijkt Bas beter om de boot vannacht naast ons te laten liggen. Je weet maar nooit waar zijn anker is en als hij ons anker er ook uittrekt gaan we allebei op drift in de spoelende regen. Zo gezegd zo gedaan. De bootjes liggen gezellig een nachtje naast elkaar en wij kunnen na al die koude regen op onze blote bast eindelijk weer in ons warme nestje duiken. De volgende morgen krijgen we en flesje rum voor het ongemak en meneertje vertrekt gelukkig zonder verdere problemen naar een ander plekje om te ankeren. Kim en ik gaan om 11:00 uur even naar de tweedehands markt, jammer genoeg zijn we veel te laat. We wandelen naar het quarantaine huis waar vroeger zieke zeelieden een tijd moesten verblijven om er zeker van te zijn dat ze geen enge ziektes op het eiland brachten. Het is een geweldig gebouw aan zee. De wind giert door open gaten waar vroeger ramen en deuren hebben gezeten. Wel een beetje spookachtig zo'n oud gebouw met die wind die er doorheen giert. Mooi object om te restaureren. Op weg naar de boot gaan we nog even langs de Victory en we spreken met Jan-Bart af om ‘s middags nog even te gaan zwemmen. Het water is nog smerig van al de regen, maar we gaan lekker toch en koelen lekker even af. Na het zwemmen wordt de zoute smaak in de mond met een biertje weggespoeld.


maandag 8-11-2010

John komt vandaag met allemaal leuke hebbedingetjes. Omdat er bij ons een nieuwe Max-Sea is geïnstalleerd werkt een muis GPS op de laptop en dat is handig als extra navigatiemiddel voor als de andere het zou begeven. Ook schaffen we een MP4 speler aan voor de nodige muziek aan boord.

Donderdag 11-11-2010

We zijn allemaal vroeg wakker door de mosquito's. Bas heeft ons gister uitgeklaard en vandaag vertrekken we naar Bonaire. Na een smoothy, een drankje van papaja, banaan, yoghurt en melk, gemaakt met de blender, zijn we om 07:00 uur al onderweg. We varen het Spaanse Water uit en hebben pal tegen de wind. We motorzeilen langs de kust van Curaçao om de stromingen aan de oostkant te pakken. Bij onze vorige zeiltocht hadden we hier een zeilvis aan de haak. Deze keer hebben we weer geluk. Opeens begint de lijn van de molen af te lopen, we sprinten naar het achterdek maar als Bas de lijn binnen haalt staat hier geen spanning meer op. Dan een grote plons niet ver van de boot. Een grote marlijn van wel 2.5 meter is in gevecht met onze popper (kunstaas) die in zijn lip hangt. Nog 3 keer komt het grote beest uit het water. Kim piept dat ze die vis echt niet aan boord wil! Eerlijk gezegd, wij ook niet! We motorzeilen de hele weg naar Bonaire en hebben zelfs met de motor bij, moeite om tegen wind en stroming in Kralendijk te komen. Een

maal vastgelegd aan de mooring, doeken we de zeilen op, zetten de zonnetent op en gaan inklaren. Naast Customs zit Wannaburger en daar halen we de lekkerste chocolade milkshake van de Cariben.

vrijdag 12-11-2010

Onze paspoorten zijn in april 2011 verlopen en moeten dus verlengt worden. We hebben gehoord dat dit op Bonaire mogelijk is. We zijn al vroeg op pad en worden naar een groen met roze gebouw gestuurd waar het bevolking register zit. Daar moeten we anderhalf uur wachten en als we dan eindelijk aan de beurt zijn verteld de dame achter de balie dat we hier ons paspoort niet kunnen verlengen omdat we niet op Bonaire staan ingeschreven. Huh? Dit is toch een Nederlandse gemeente?? Na veel gediscussieer bellen ze de ambassade op Curaçao en wij moeten ze ook maar even bellen. Van het kastje naar de muur dus. We moeten het maar bij een andere ambassade proberen, we gaan niet terug naar Curaçao! We laten nog wel even pasfoto's maken en doen boodschappen bij Kim haar favoriete winkel omdat daar een luchtkussen is.Toevallig verkopen ze daar vandaag kibbeling en lekkerbekjes. Die nemen we mee naar de boot en ze zijn lekker. In de namiddag komen Wiro, Ester en kleine Jasmijn van de 'Zwerver' een borrel drinken. We horen van hun dat Karin en Roger via de marifoon contact met ons probeerden te zoeken. Als ik ‘s avonds op de computer kijk hebben we een berichtje van ze, we mogen bij Habitat aan de mooring liggen zodat Bas aan de boten kan werken. Helemaal top!!

zaterdag 13-11-2010

Nadat we schoolwerk hebben gedaan, gegeten en opgeruimd hebben gaan Kim en ik nog even naar de speeltuin. Onderweg zien we Roger staan die druk is om de tuin te maaien met een weedhacker. We spreken af dat we morgen de boot aan de mooring bij Habitat leggen. Roger was nog even op 40 meter diepte geweest om te kijken of alle lijnen goed waren en het zag er goed uit. In de speeltuin komen we een familie tegen uit Sneek. De opa en oma wonen al 12 jaar op Bonaire en de dochter en kleindochter Annelie zijn twee weken op visite. Kim kan het goed vinden met Annelie en ze spelen de hele middag met elkaar. Iedereen vindt dit leuk dus we spreken af dat we de volgende zaterdag weer in de speeltuin komen. Terug op de kade moeten we Bas roepen. De batterij van de walkietalkie is leeg. Na een bakje en wat lezen liggen we om 22:00 uur onder de wol om vervolgens om 04:00 uur weer rechtop in bed te zitten. Harde wind en regen. Altijd een beetje vreemd aan een onbekende mooring liggen. Ik ga even rondkijken en zie dat het raampje boven de computer open staat! Het water gutst naar binnen! Aaaaargh! Snel alles drooggemaakt en daarna de computer aangezet, gelukkig doet ie het nog. Ik blijf nog even buiten zitten. Na een uurtje wordt het weer wat rustiger en als ik naar bed loop is Kim wakker en wil dat ik nog even bij haar kom liggen.


zondag 14-10-2010

Pfff het is 07:00 uur, wat een nacht. Eerst maar even een bakje, de wallen onder mijn ogen hangen bijna op mijn knieën. Om 11:00 uur verkassen we de boot naar Habitat en zodra die veilig aan de mooring ligt gaan we even dag zeggen bij Karin en Roger. Er komt een flinke deining binnen, de trappen aan het dock zijn weggehaald en de planken vliegen je soms om de oren. Het dode koraal wat normaal tussen grote rotsen ligt, ligt nu tot in de kleedkamers. Toch zijn er nog mensen die na al de waarschuwingen toch het water ingaan om te duiken. De duik zelf gaat wel, maar o wee, als je de kant weer op wilt! Door de hoge golven worden de duikers als lucifersprikjes op de rotsen gegooid en bont en blauw komen ze op de kant. Een van de duikinstructeurs, met de bijnaam “silverback”, tilt een vrouw die met haar hoofd tussen de rotsen is gekomen uit het water. Ze heeft mazzel dat hij er staat. Later in de middag gaan we met Ester en Wiro nog naar het zwembad bij het Plaza Resort. Kleine Jasmijn vindt het prachtig. Om 19:00 uur zijn we terug op de boot. Jammer genoeg rollen we als een gek. Dat wordt nog wat vannacht.


maandag 15-11-2010

Rollerderolrol. We doen de hele nacht geen oog dicht en zodra het licht is verkassen we de boot weer naar de eerdere mooring, waar het veel minder deint. Kim doet school. Deze week gaan de lessen over de dierentuin. Kim tekent een mooie maar zeer gevaarlijke krokodil en plakt daar snel tralies voor. Jaja, zo’n beest is echt gevaarlijk! Na school scheuren Kim en ik in de dinghy even naar Habitat om te melden dat de borrel vanavond gewoon doorgaat. Om half 6 staan Karin, Roger en Wilco op het dock met een paar bakken Chinees eten. We laten ons het bier en het eten goed smaken het wordt een gezellige avond.


Dinsdag 16-11-2010

Heerlijk geslapen, lekker koel, geen gerollebol door de golven, een schoon bedje joepie. We beginnen de dag weer met een bakje en daarna de lessen. Om half elf komt Wiro langs om te melden dat Ester om 11:00 uur boodschappen gaat doen bij de Warehouse. Kim en ik gaan mee en op het dock komen we Tim en vriendin tegen die ook graag meewillen. De Warehouse ligt iets verder weg maar heeft meer keuze en is iets goedkoper dan de Cultimara die hier in het dorp is. Na de boodschappen eten we warm en relaxen even. Om half 5 stoppen we Kalki in haar bakje, ze moet vandaag naar de dierenarts. Karin en Roger moeten er ook heen met hun hond Ernie, dus kunnen we mooi meerijden. Kalki krijgt twee wormkuren en haar eerste shots tegen allerlei ziekten en nu maar hopen dat ze een hele gezonde kat gaat worden.


Woensdag 17-11-2010

Rustig dagje, eigenlijk niet veel van te vertellen