Reisverslag door Sjolle Wieringa.
De voorbereidingen voor de reis van 5 oktober tot 17 november 2011 zijn achter de rug. We zijn er klaar voor. Met de trein die ons rechtstreeks naar Schiphol zal brengen vertrekt om 12.05 uur van station Leeuwarden en om 16.55 uur brengt vlucht KL 621 ons naar Atlanta. Daar overnachten we en de volgende dag vliegen we om 10.00 uur verder naar St. Thomas waar Reina en Kim ons zullen opwachten.
We worden op uitgezwaaid door de buren en Renny brengt ons, met Merel, Robin en Roos naar het station. We zijn royaal op tijd en we praten nog wat in de coupee. Merel vindt het maar niks en is bang dat de trein plotseling vertrekt. Robin doet stoer en wil best wel een stukje meereizen. Om 15.38 uur komt de trein op Schiphol aan en we staan direct in de hal van het vliegveld. Perfect. Bij de KLM balie kunnen we direct inboeken en kunnen door de douane.
De reis maakt hongerig en we halen eerst maar een lekker broodje met een kop cappuccino.
Bij de security weer een tegenvaller. Er zit een flesje met vloeistof in het familie cadeau pakket en Janny had een heerlijke bodylotion, werd ook verwijderd en verdween in een grote afvalbak.
De vlucht verloopt voorspoedig. Boven Groenland breekt de bewolking en we zien een hagelwit Groenland met gletsjers en aan de kust grote ijsbergen. We moeten in verband met slecht weer iets verder vliegen maar daarna hebben we de wind mee en landen om 20.00 uur, 20
minuten vroeger dan gepland op Wm B Hartsfield airport bij Atlanta.
Weer een lange weg door de douane, maar veel vriendelijker dan in Miami. De security is streng. Het wordt weer een complete striptease. Schoenen uit, riem af alles uit de zakken, handbagage wordt weer helemaal gecheckt. Een beetje dom, want je komt toch net uit het vliegtuig? Of zie ik dat verkeerd?
Met een treintje rijden we naar de bagagehal waar we de koffers konden oppakken. Inmiddels zijn we wel 2 uur verder!
Buiten staat een shuttlebus van het Quality Comfort hotel op ons te wachten. We overnachten in room 521. Een grote kamer met twee immens grote bedden, we hebben dus de ruimte. Douchen en dan lekker slapen. Het is in Nederland dan al 05.00 uur in de morgen en onze ogen staan ons achter in het hoofd.
Donderdag 6 oktober 2011.
Om 06.30 uur worden we gewekt. Na het ontbijt met plastic bordjes en bestek (sutterig) met de bus naar het vliegveld. Het inchecken gaat vlot en we komen nog aan de praat met een stel Duitsers die naar een bruiloft op weg zijn. Ze vonden dat Janny er maar sjiek uitzag tijdens de reis. Lief compliment.
Om klokslag 10.00 uur vertrekt vlucht DL 571 naar St. Thomas. We zitten nu eens niet naast elkaar maar achter elkaar. Weer eens wat anders. Mijn stoelgenoten is een jong stel uit Birmingham (Alabama) die op vakantie gingen op St. Thomas. Ze vonden zes weken naar St. John wel erg “ expensive”, nou dat valt wel wat mee zei ik eigenwijs en werd meteen een paar stappen hoger ingeschaald.
Het vliegtuig kwam 28 minuten eerder aan dan gepland, dat Reina en Kim waren er nog niet. Bij het wachten op de koffers kwamen ze er aan. Kim iets verlegen achter Reina, maar na een paar grapjes was het ijs gebroken en had ze weer het hoogste woord.
Reina haalde ons op in een grote oranje Toyota truck, wat een bak van een ding, maar alle bagage en passagiers konden er moeiteloos in.
Na een paar minuutjes was het net of waren we nooit weggeweest. Veel nieuwtjes waren er ook niet want via Skype houden we elkaar goed op de hoogte van het wel en wee van de familie.
Eerst nog boodschappen doen op St. Thomas bij een megamarkt “Kmart”. De winkel stond al helemaal in het teken van Halloween en in een hoek stonden honderden plastic kerstbomen.
Met de ferry naar St. John. Er is hier het een en ander veranderd sinds we hier eerder waren. De autoferry komt o
p een andere plek aan en er zijn rotondes gekomen maar voor de rest zien we niet veel verschillen.
Het is een lange rit langs een bochtige weg naar de cottage “Horizons”, helemaal op het andere eind van St. John. Maar wat een mooi plekje en wat een leuk huis! Tegen de berghelling gelegen met zicht over de Johns Folly Bay. In de verte ligt Tortola (BVI). Geweldig. We werden verwelkomd door de katten Streepje en Kalki, de scheepskatten die zich op het land ook wel thuis voelen.
Na een uurtje kwam Bas thuis in de zwarte Suzuki. Hij had een drukke warme dag achter de rug. We hebben een koel biertje genomen op het terras met zicht over de oceaan.
Bas was blij met zijn NOOK, een E-book waar je tientallen boeken in kunt opslaan. Dat kon wel eens de toekomst zijn want het viel onderweg wel op dat veel mensen hun boeken lazen van een E-book of een i-Pad.
Vrijdag 7 oktober 2011
Vrijdag was het weer vroeg dag. Reina heeft een klus en moet op tijd weg. Bas brengt Kim naar school. Ze mag haar nieuwe broekje aan. Het is dress-up day en dan hoeft het schooluniform niet aan. Aan de ontbijttafel wordt nog een les doorgenomen want vandaag is er weer een test.
Janny en ik doen het kalm aan. Even wennen aan de temperatuur en de jetlag verwerken. De koffers worden uitgepakt en we doen in het huis wat klusjes. We verkennen de omgeving. De eigenaar van dit huis heeft nog een cottage “captains cabin”. Ook prachtig gelegen. Timmerlieden maken er een nieuw dek.
Er wordt gewassen en de was opgehangen. Onwetend als we zijn, wij dachten dat de katten meer buiten kwamen, lieten we de buitendeur openstaan. De poezen scharrelden om ons heen tot er een driftige teckel voorbij komt die de katten de bosjes in jaagt. Weg poezen.
Toen Reina ’s middags met Kim van haar werk terugkwam was ze “not amused” toen ze hoorde dat de katten op stap waren. Gelukkig kwam Kalki ’s avonds al weer opdagen maar Streep liet zich niet zien. Nou dat was een mooie binnenkomer. Iedereen gestrest waar de poezen nu uithangen. Alarmfase A werd afgekondigd en een zoektocht georganiseerd in de bushbush voor het huis. Geen resultaat.
Na een maaltijd van lekkere tortilla’s met een glas wijn was ieder moe en lagen we op tijd op bed.
Zaterdag 8 oktober
Vandaag gaan we met Reina mee naar haar werk. Ze moet deuren lakken, Maar daar zijn shutters in gemonteerd, die moesten er eerst uit. Nu moet er geschuurd worden want de deuren moeten voor een bepaalde datum klaar.
We rijden naar een prachtige woning aan Klein Baai en installeren ons op het strand. Reina heeft pech. De apparatuur die de baas heeft gebracht is niet compleet en na wat nijdige telefoontjes gaan we naar Cruz Bay en eten de frustraties weg met een lekker broodje. We gaan maar niet naar een strand maar gaan boodschappen doen voor het weekend. Op school gaat Kim trakteren op cakejes en die gaan we morgen bakken. Er komt glazuur overheen en leuke figuurtjes.
Thuisgekomen doen we een lange zoektocht naar Streep. We lopen langs het pad helem
aal naar het strandje van Follys Bay, praten daar met een oude dame die daar al bijna haar hele leven woont. Wat een rustig leven. Via de hoofdweg lopen we terug. Geen Streep.
’s Nachts horen we een geweldige kattenruzie, Reina en Bas zitten rechtop in bed als ze opeens "mauwmauw" of "mama" op zijn kats horen Dat is Streep!!En Ja hoor nadat Reina een zwarte zwerfkat heeft weggejaagt komt Streepie tevoorschijn, in de morgen ligt hij helemaal afgepeigerd op de balustrade. Wij blij.
krijgsgewoel de schatkist begraven en dat de kindertjes, die dan angstig achter de bosjes alles gadeslaan, de kist nadien gaan zoeken.
